Οι σημαντικές ορεινές περιοχές του Δήμου συνεχίζονται πιο Δυτικά με τους ορεινούς όγκους του Κλωκού – του βουνού που δεσπόζει πάνω από το Αίγιο – και του Μπαρμπά με την κοιλάδα του ποταμού Σελινούντα ανάμεσά τους.
Πρόκειται, ίσως για την πιο φυσική και απρόσιτη γωνιά του Δήμου. Τα δέκα χιλιόμετρα του φαραγγιού του Σελινούντα αποτελούν μια από τις πιο απρόσιτες και παρθένες περιοχές της Πελοποννήσου και μια περίφημη δύσκολη «πίστα» για καγιάκ. Στις κορυφές των δύο βουνών, συναντάμε το ελατόδασος με σημαντικά είδη χλωρίδας και πανίδας.
Στα πιο χαμηλά τμήματα του Κλωκού βρίσκουμε τα δρυοδάση, ενώ στα χαμηλά τμήματα της κοιλάδας του Σελινούντα τα πευκοδάση. Καταφύγιο των αρπακτικών πουλιών, αποτελούν τα βράχια και οι γκρεμοί που βρίσκονται στο φαράγγι του Σελινούντα κοντά στην Ι.Μ. Ταξιαρχών. Κοντά στα απότομα μέρη του φαραγγιού, υπάρχουν σκληρόφυλλοι θάμνοι, οπού εκεί αναπαράγονται διάφορα άγρια ζώα.
Πλατάνια και ιτιές, παρόχθια δάση, συνθέτουν το πάζλ ομορφιάς του μαγευτικού σημείου. Από το ύψος της Παλαιάς Κουνινάς μέχρι τους Πετσάκους, δεν υπάρχει πρόσβαση, παρά μόνο το καλοκαίρι, μέσα από το ποτάμι για πεζοπορία.
